Prawo rzymskie

Leksykon prawa rzymskiego jest niezbędne dla każdego prawnika. Przedstawiane kompendium jest na polskim rynku potrzebne, tym bardziej, że ujmuje ono prawo rzymskie inaczej. Co prawda nadal dostępne są dla zainteresowanych wyczerpujące słowniki prawa rzymskiego, które ukazały się staraniem profesorów Witolda Wołodkiewicza  oraz Wiesława Litewskiego, a powielenie koncepcji przez nich przyjętej nie byłoby niczym innym, jak mało twórczą tautologią. Poza zasięgiem naszych możliwości natomiast okazało się prześcignięcie dzieła życia jednego z najsłynniejszych polskich romanistów, Adolfa Bergera, jakim jest jego Encyclopedic Dictionary of Roman Law . Zamiarem uczestników zespołu, którzy podjęli się opracowania poszczególnych haseł, było pokazanie prawa rzymskiego w innej, szerszej nieco perspektywie. Ambicją naszą stało się przygotowanie dzieła o charakterze mniej „antykwaryzującym”, a bardziej „dogmatyzującym”. Innymi słowy, postanowiliśmy sprawdzić, czy odwołanie się w badaniach nad prawem do tradycji w istocie jest w stanie wywołać podwójny efekt: historyzacji dogmatyki i dogmatyzacji historii. Uczeni badający kształt współczesnych instytucji prawnych niejednokrotnie zadają romanistom pytanie o ich genezę. Proszą o pokazanie ich rzymskich korzeni. W czasach, kiedy niemal dogmatem stało się twierdzenie, że cały europejski porządek prawny opiera się na prawie rzymskim, zachowanie takie nie tylko przyjemnie łechce romanistyczną próżność, ale stanowi również część metodologii uprawiania nauki prawa, zwłaszcza cywilistyki. Trudność pojawia się wówczas, kiedy trzeba uzasanić „rzymskość” urządzenia prawnego, dla którego antyczne ius Romanum nie wykształciło odrębnej dogmatycznej konstrukcji. Badacz musi wtedy uświadomić sobie, że prawo rzymskie nie było na przestrzeni wieków monolitem. Tomasz Giaro wyróżnił aż cztery jego żywoty, po czym zwrócił uwagę na fakt, że każdy z nich w konkretny sposób oddziaływał na formowanie się współczesnych instytucji prawnych . Tym samym stwierdzenie, że to czy inne urządzenie prawne ma swoje źródło w prawie rzymskim, nie zawsze musi być tożsame z twierdzeniem, że wywodzi się ono ze starożytności. Z tego powodu w oddawanym do rąk Czytelnika opracowaniu odrzucono datę śmierci cesarza Justyniana (565) jako cezurę zamykającą chronologiczne ramy prowadzonych rozważań.

Książka z pr. adm. Boć

W opracowaniu omówiono podstawowe wiadomości z zakresu:
Materialnego prawa administracyjnego:
 

  • podstawowe definicje i źródła prawa administracyjnego,
  • kwestie nadzoru i kontroli,
  • administracja publiczna i formy jej działania, administracja rządowa i rządowa
  • w województwie,
  • samorząd terytorialny (gminny, powiatowy, wojewódzki),
  • akt administracyjny, uznanie administracyjne, umowę cywilnoprawną i ugodę administracyjną,
  • stosunek administracyjnoprawny,
  • plan zagospodarowania przestrzennego,
  • zagadnienia prawa budowlanego, prawa zamówień publicznych, prawa geodezyjnego i kartograficznego,
  • gospodarka nieruchomościami oraz scalanie i wymiana gruntów,
  • nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców,
  • gospodarowanie nieruchomościami Skarbu Państwa oraz kształtowanie ustroju rolnego,
  • prawo o zgromadzeniach,

Postępowania administracyjnego:

  • zasady postępowania administracyjnego,
  • właściwość organów,
  • wyłączenie pracownika oraz organu,
  • strony i ich pełnomocników,
  • doręczenia i wezwania oraz terminy,
  • postępowanie – wszczęcie, prowadzenie, dowody, protokoły, metryki, adnotacje, rozprawa, zawieszenie i wznowienie postępowania,
  • decyzja administracyjna i ugoda,
  • odwołania i zażalenia,
  • uchylenie, zmianę i stwierdzenie nieważności decyzji,
  • udział prokuratora,
  • wydawanie zaświadczeń,

Ustroju sądów administracyjnych, Postępowania egzekucyjnego w administracji, Postępowania przed sądami administracyjnymi:

  • strony i pełnomocnicy,
  • pisma procesowe – zagadnienia ogólne,
  • skarga,
  • wszczęcie postępowania, zawieszenie postępowania,
  • doręczenia i terminy,
  • posiedzenie sądowe, postępowanie mediacyjne i uproszczone,
  • orzeczenia sądowe,
  • środki odwoławcze.

Egzaminy prawnicze ministerstwa sprawiedliwości 2016

Publikacja Egzaminy prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości 2016 stanowią wyjątkowe i kompleksowe rozwiązanie przeznaczone specjalnie dla osób przygotowujących się do egzaminu końcowego na aplikacjach prawniczych, tymczasem i na rzecz aplikantów w trakcie aplikacji także na rzecz praktyków, składają się z 4 tomów odpowiadających poszczególnym częściom, dniom egzaminu radcowskiego i adwokackiego: części cywilnej i karnej, gospodarczej i administracyjnej, zawierają wzory pism z aspektu prawa cywilnego, karnego, gospodarczego i administra cyjnego wspólnie ze szczegółowymi komentarzami, omówieniem najważniejszych podstaw apelacyjnych i kasacyjnych. Egzaminy Prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości 2016 Tom 1 Akta cywilne i karne a w nich kazusy egzaminacyjne z lat 2010–2015 razem z propozycjami odpowiedzi, kompletne akta karne (wypadek drogowy, bójka, narkotyki, rozbój) wspólnie z wyrokami i uza sadnieniami w celu sporządzenia apelacji, kompletne akta cywilne (rozwód, ochrona dóbr osobistych) razem z wy rokami i uzasadnieniami w celu sporządzenia apelacji, propozycje apelacji do akt cywilnych i karnych, apelacje, opinie, umowy oraz skargi sporządzone przez praktyków. Egzaminy Prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości 2016 Tom 2 Akta gospodarcze i administracyjne a w nich kazusy egzaminacyjne z lat 2010–2015 wraz z propozycjami odpowiedzi, casusy gospodarcze razem z propozycjami umów, kazusy administracyjne wraz z propozycjami skarg i odwołań, minikazusy wspólnie z odpowiedziami z prawa gospodarczego, kompletne akta spraw gospodarczych wraz z wyrokami i uza sadnieniami w celu sporządzenia apelacji, apelacje, opinie, umowy także skargi sporządzone poprzez praktyków. Egzaminy prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości 2016 Tom 3 Kazusy do egzaminu adwokackiego i radcowskiego a w nich casusy cywilne, kazusy karne, kazusy gospodarcze, kazusy administracyjne wraz z rozwiązaniami oraz wyjaśnieniami. Egzaminy prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości 2016 Tom 4 Wzory pism w a nich wzory pism z obszaru prawa karnego (m.in. wzory aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego, aktu oskarżenia w postępowaniu prywatnoskargowym, wzory apelacji, przy kładowe opisy zarzuca nych czynów do aktów oskarżenia z wybranych artykułów Kodeksu karnego), wzory pozwu i apelacji w procesie cywilnym, wzory skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego także skargi kasacyjnej do NSA, materiały przydatne przy sporządzaniu umów.

Postępowanie w karaniach

Niniejsza lektura Uczestnicy postępowania karnego w świetle nowelizacji procedury karnej dotycząca kontradyktoryjności i uczestników postępowania karnego po nowelizacji z 2015 r. to pożyteczny komentarz składający się z 6 części, jakie omawiają między innymi następujące zagadnienia: Część I. Kontradyktoryjność: termin i istotę kontradyktoryjności, pozycję pokrzywdzonego w postępowaniu przygotowawczym, rolę i zadania oskarżyciela dodatkowo obrońcy, rolę sądu, pozycję prawną oskarżonego i prokuratora w procesie karnym. Część II. Osoba podejrzana i podejrzany: zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie, wkład sądu w postępowaniu przygotowawczym, prawo do obrony osoby podejrzanej i zatrzymanego, prawo zatrzymanego do kontaktu z obrońcą, zrzeczenie się prawa do milczenia i prawa do kontaktu z adwokatem, zażalenie na zatrzymanie. Część III. Obrońca i pełnomocnik: zebrany nielegalnie półprodukt dowodowy, uprawnienia radców prawnych w postępowaniu karnym, możliwość działania na niekorzyść reprezentowanego, obronę obligatoryjną, pomoc prawną z urzędu, przymus adwokacko-radcowski, rolę adwokata jako pełnomocnika pokrzywdzonego oraz jako obrońcy, prawa oskarżonego do milczenia. Część IV. Pokrzywdzony: formy ingerencji sądu w postępowaniu przygotowawczym, wejście pokrzywdzonego do informacji procesowych, uprawnienia i ochronę pokrzywdzonego, status pokrzywdzonego przy przestępstwach przeciw dobrom ogólnym. Część V. Prokurator: rolę i funkcję prokuratora w postępowaniu karnym, wkład prokuratora w postępowaniu na podstawie art. KPK, uprawnienia organów PIP wykonujących uprawnienia pokrzywdzonego, problematykę właściwości rzeczowej, likwidację prokuratury wojskowej. Część VI. Sąd: zagadnienia dotyczące jawności rozprawy, osobiste i procesowe relacje zagrażające sędziowskiej bezstronności, nowe ujęcie zasady in dubio pro reo, normę wyznaczania składu orzekającego, normę fair trial, oraz instancję poziomą i wycofanie poziome. Książka napisana między innymi przez pragmatyków (adwokat, sędzia, prokuratorzy) uwzględnia przemiany wynikające z obszernej nowelizacji prawa karnego wprowadzone: ustawą z i ustawą z, które weszły w życie i dotyczą m.in. kodeksów ogólnych postępowania karnego, inicjatywy dowodowej sądu, postępowania dowodowego, praw i pozycji stron, środków przymusu, zakresu konsensualnego modelu postępowania karnego. Te i inne materie pozostały poddane przez autorów bogatej analizie co pozwoliło na dokładne wyobrażenie zachodzących zmian, m.in. w zakresie wzajemnego oddziaływania głównych aktorów procesu karnego po wejściu w życie nowelizacji dnia. Wszystkie zagadnienia zawarte w publikacji książkowej stanowią, nie tylko znaczne pokłady wiedzy, pomimo tego zarówno ważne wskazówki jak interpretować tekst znowelizowanej ustawy. Prezentowana lektura kierowana jest szczególnie do praktyków – prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, sędziów, aplikantów zawodów prawniczych, stanowi również nieocenioną pomoc na rzecz doktorantów i studentów

Oszukiwanie w zusie

Rynek ubezpieczeniowy jest jednym z obszarów aktywności gospodarczej, w którym na ogół podejmowane są próby oszustw i wyłudzeń. Zmiany urbanizacyjne i dające poczucie anonimowości środowisko miejskie, jakże również znaczna liczba zdarzeń losowych (np. wypadków komunikacyjnych) pozwalają sprawcom przestępstw ubezpieczeniowych, a szczególnie oszustw asekuracyjnych, na przyjęcie założenia, że prawdopodobieństwo wykrycia ich czynu będzie niewielkie. Przedmiotem publikacji Oszustwa asekuracyjne jest spojrzenie na zagadnienie przestępczości ubezpieczeniowej wyjątkowo od strony czynu stypizowanego określanego mianem oszustwa asekuracyjnego. Opracowanie ma istota przekrojowy, uwzględniający złożoność omawianej problematyki. Jego głównym tematem jest zagadnienie prawnokarnej odpowiedzialności za bezprawne uzyskanie nienależnego odszkodowania od zakładu ubezpieczeń. Problematyka ta została uzupełniona o charakterystykę metod stosowanych przez sprawców przestępstw ubezpieczeniowych ze szczególnym uwzględnieniem tych w najwyższym stopniu typowych dla oszustwa asekuracyjnego. Publikacja obejmuje wyniki badań wskazujących na elementarne problemy użyteczne oraz interpretacyjne omawianej tematyki. Analizie poddano zarówno uregulowania kodeksowe dotyczące oszustwa asekuracyjnego obowiązujące w wybranych państwach europejskich. Książka jest skierowana wyjątkowo do pracowników towarzystw ubezpieczeniowych, a zarówno do rzeczoznawców, sędziów i prokuratorów.

Leksykon WSIA

Dynamicznie narastające zainteresowanie szeroko pojmowaną problematyką bezpieczeństwa — czego potwierdzeniem jest dynamiczny rozrost na wielu uczelniach, także wojskowych, w jaki sposób i cywilnych, nowego kierunku studiów, jakim jest Bezpieczeństwo Narodowe — oraz doświadczenia dydaktyczne będące udziałem członków zespołu autorskiego sprawiły, iż na Wydziale Dowodzenia i Operacji Morskich Akademii Marynarki Wojennej zrodziła się inicjatywa opracowania publikacji Leksykon bezpieczeństwa morskiego, w której w sposób syntetyczny zawarte zostałyby definicje i terminy, które odnoszą się do szeroko pojmowanej problematyki bezpieczeństwa morskiego. Na rynku wydawniczym brak jest publikacji książkowej o takim właśnie charakterze. Niniejsza praca kierowana jest także do osób podejmujących w aktywności naukowo-badawczej szeroko rozumianą problematykę bezpieczeństwa, w jaki sposób i studentów kierunku Bezpieczeństwo Narodowe. Truizmem wydaje się fakt, iż konieczne jest operowanie wspólnym aparatem pojęciowym poprzez różne środowiska podejmujące zbliżoną tematykę badawczą — świadomość ta była kolejnym powodem podjęcia opracowania niniejszej publikacji. Zespół autorski, przystępując do prac ponad Leksykonem, uznał, że powinien zawierać on wybrane definicje i terminy z następujących obszarów tematycznych: strategii, polityki morskiej, bezpieczeństwa morskiego, bezpieczeństwa morskiego państwa, sił morskich, morskiej sztuki operacyjnej i taktyki, terminologii wojskowej, pojęć ogólnomorskich, prawa międzynarodowego, organizacji międzynarodowych dodatkowo konwencji opracowanych przez te organizacje, inicjatyw zwiększających obronność morskie albo minimalizujących zagrożenia bezpieczeństwa morskiego, budownictwa okrętowego, hydrobudowli, w szerokim zakresie pojmowanej problematyki przewozów morskich, bezpieczeństwa żeglugi i nawigacji, hydrografii, oceanografii również meteorologii. W trakcie prac powyżej niniejszą publikacją wzorowano się na Słowniku pojęć z zakresu bezpieczeństwa narodowego, który opracowany został przez zespół pracowników naukowych Akademii Obrony Narodowej. Dlatego też, też jak w Słowniku pojęć z zakresu bezpieczeństwa narodowego, w Leksykonie przyjęto konwencję prezentacji definicji innymi słowy wyjaśnienia pojęć w oparciu o różne materiały źródłowe, jakie obrazują różne sposoby podejścia do terminu podstawowego. Niektóre z pojęć scharakteryzowano w formie jednego zdania, inne przeciwnie zaś wymagały znacznie szerszego omówienia. Definicje pojęć, jakie zacytowano, opatrzone są przypisem podającym źródło, zaś pozbawione takiego przypisu — są dziełem członków zespołu autorskiego Leksykonu. Wielkimi literami w haśle wyróżniono definicje uważane przez autorów pracy za najlepsze. Poszczególne pozycje składają się z hasła (tematu definicji albo pojęcia) również treści definicji albo pojęcia. Przedstawiono je w kolejności alfabetycznej. Leksykon wzbogacony został o załącznik, w którym opisano wybrane studia przypadków, dotyczące wydarzeń z ostatnich dekad. Stały się one ważnym materiałem źródłowym w różnego rodzaju pracach analitycznych z zakresu bezpieczeństwa morskiego i bezpieczeństwa morskiego państwa. Skrybowie mają nadzieję, że zapamiętały do rąk czytelnika Leksykon przyczyni się nie tylko do upowszechnienia terminologii z aspektu szeroko pojmowanego bezpieczeństwa morskiego, jednak wpłynie na szersze wykorzystywanie ujednoliconego zbioru pojęć przez różne środowiska podejmujące tematykę bezpieczeństwa, szczególnie bezpieczeństwa morskiego. Opracowujący niniejszy Leksykon pisarze świadomi są niedoskonałości powstałej publikacji, mają jednakże nadzieję, że szeroka narada środowiskowa przyczyni się do zgromadzenia szeregu uwag i sugestii, jakie pozwolą zaplanować kolejną, poprawioną edycję tego wydawnictwa